-----ROGER-----'s Room

ได้รับมาจาก  HINEY  จนทำให้ระลึกชาติได้มากมาย  เอาล่ะ มาเริ่มตอบกันเลยดีกว่า..

โรเจอร์น่ะแรดหลงรักชาวบ้านครั้งแรกตามประสาเด็กๆตั้งแต่ประถม  แต่มันก็ไม่มีแก่นสารอะไรหนุกๆเลย  จนกระทั่งขึ้นมอสาม  (ร.ร. บดินทรเดชา สิงห์ สิงหเสนี )  นั่นแหละที่เรื่องราวค่อนข้างโหดมันฮากว่าช่วงไหนๆ..   ชะนั้นแล้วเรื่องที่จะเล่านี่จึงไม่ใช่เรื่องราวปั๊บปี้ครั้งแรกแต่อย่างใด  แต่จะขอเล่าเรื่องปั๊บปี้ที่เกิดขึ้นตอนมอสามแทน..

 1.รู้จักคนที่เป็น Puppy Love ได้อย่างไร

 ตอนนั้นไปแอบชอบสาวน้อยนางนึงหลังจากที่ได้ขึ้นชั้นมอสามแล้วได้เรียนห้องเดียวกัน  และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราว...

2.อะไรในตัวเค้าที่ทำให้รู้สึกปิ๊ง  หลงใหล  และเคลิบเคลิ้ม

 ขาว หมวย น่ารัก เรียบร้อย  แถมอัธยาศัยดี  คุยเป็นกันเองกับเพื่อนๆทุกคน  พอตกหลุมเขารักแล้ว  ผมก็พยายามเข้าหา  พยายามพูดคุยอยู่ตลอด  แต่เนื่องจากมนุษยสัมพันธ์ของเขาดีนี่แหละ  เลยทำให้ผมเครียดปนระแวงว่าเขาจะมีแฟนแล้วหรือสนิทกับใครคนอื่นเป็นพิเศษอยู่เสมอๆ  แต่สุดท้ายก็พบว่าไม่มี

3. สำหรับเขาแล้ว คุณเคยทำสิ่งที่พิเศษ ที่ไม่เคยทำมาก่อนหรือไม่

แอบชอบมาเกือบปี  จะจบชั้นมอสามอยู่แล้วก็ยังไม่เอาไหนเป็นได้แค่เพื่อนร่วมชั้นห่างๆ  ก็เลยตัดสินใจว่าก่อนจะจบจะต้องมีดีเดย์วันนึง  ที่จะต้องบอกเขา  พร้อมมอบของขวัญประกอบความในใจให้ได้...

ทีนี้จะมอบให้ที่โรงเรียนก็กระไรอยู่  เนื่องจากเพื่อนเขาเยอะ  คงยากที่จะไม่ให้มีใครรู้ใครเห็น  ซึ่งถ้าเพื่อนๆเขารู้แล้วเอาไปเล่าต่อๆกันนี่  ก็ไม่รู้จะมีชีวิตในโรงเรียนต่อไปด้วยความอายได้อย่างไรอีกตั้ง 3 ปี..

แล้วสมองเด็กมอสามก็เลยคิดขึ้นได้ว่า  "เออ  งั้นเอาไปมอบให้ที่บ้านซะก็สิ้นเรื่อง"   แต่บ้านเจ้าหล่อนอยู่ไหนหว่า...

แน่นอนว่าเรื่องที่อยู่นี่  ถามเจ้าตัวก็ไม่ได้  ถามใครก็ไม่ได้  หนังสือรุ่นของปีนั้นทำเสร็จเรียบร้อยและมีที่อยู่เขาก็จริง  แต่ผมก็ไม่รู้จักว่าถนนสุขาภิบาลสองมันอยู่ตรงไหน...

ดังนั้น..เย็นวันหนึ่งผมก็เลยแอบ

สะกดรอยตามเขาไปที่บ้านแทน!!

(aka : Stalker)

รวบรวมความกล้าและเงินค่าโดยสาร   ยอมกลับบ้านเย็นโคตรๆเพื่อปฏิบัติการนี้โดยเฉพาะ!!  พอถึงเวลาผมก็เริ่มเดินทางออกจากโรงเรียนตามเขาไปห่างๆด้วยใจระทึก!! 

ขึ้นมอไซค์กับรถเมลล์หน้ารามแอบสะกดรอยตามห่างๆได้อยู่หรอก  แต่สุดท้ายยานพาหนะเข้าหมู่บ้านเป็นรถสองแถวนี่น่ะสิ...สุดท้ายก็โดนจับได้ตอนขึ้นนั่งรถสองแถวนั่นแหละ.. !!

"มาทำอะไรที่นี่น่ะ?"  เธอถามด้วยความสงสัย

  เหงื่อผมงี้แตกพลั่ก... แต่อาศัยว่าผมในตอนนั้นกำลังศึกษาวิชาเนียนศาสตร์ (อ่านว่าเนียนสาด) จึงบอกเขาไปว่า "มาทำธุระแถวนี้น่ะ  บังเอิญจัง   เราเองก็เพิ่งรู้ว่าเธอก็อยู่หมู่บ้านนี้เหมือนกันนะเนี่ย" จนเอาตัวรอดมาได้!!  (เขาคงเชื่อหรอก...)

4.เคยมีเหตุการณ์ ที่ทำให้ตื่นเต้น  ประหม่าเกี่ยวกับเขาหรือไม่

หลังจากสืบที่อยู่  รู้วิธีเดินทางแล้ว  ในที่สุดวันดีเดย์ก็มาถึง..ผมกะเวลาเดินทางไปถึงให้ตรงกับช่วงเวลาที่เธอต้องกลับถึงบ้านแล้วแน่นอน...ของขวัญเตรียมไว้ในมือ  บวกกับคำสารภาพเตรียมไว้ในใจ  ข้างหน้าของผมคือบ้านของเธอที่ดูราวกับปราการคุกสมุทรอันแสนน่ากลัว..

ประหม่าสุดๆ!! นี่ผมต้องบอกว่าผมชอบเธอแล้วรึเนี่ย!! ไม่กล้าโว้ย!!  ผมเดินวนไปวนมาแถวๆนั้นอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง  ใครมาเห็นก็คงคิดว่าไอ้เด็กคนนี้ท่าจะบ้า..  บ้าก็บ้าวะ!! และแล้วผมก็รวมรวมความกล้าเดินเข้าไปกดออดบ้านเธอ..

-ปิ๊งป่อง-

เด็กผู้ชายอายุมากกว่าผมนิดหน่อยเดินออกมา...คงเป็นพี่ชายของเธอ   ผมจึงถามเขาว่าหล่อนอยู่มั้ย

"อ๋อ  ยังไม่กลับเลยครับ!! "

"โอ้ว..!!  บัดซบ!!"  ผมคิดในใจ..   แอบรู้สึกเหมือนรวมรวมความกล้าเสียเปล่ามากว่าครึ่งชั่วโมง  ก็แหงล่ะ  มาโดยไม่ได้บอกนี่หว่า...!!  แต่หลังจากนั้นผมก็นึกขอบคุณฟ้าประทานที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น  ผมใจเย็นลงมาก  นั่งกินโค้กที่ร้านโชห่วยแถวนั้นเพื่อรอเวลาเธอกลับมา...

และแล้วเมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร  ผมจึงไปที่หน้าบ้านเธออีกครั้ง  คราวนี้เจอคุณแม่แทน..   และก็ได้ความว่าเธอได้กลับมาแล้ว!!

เรื่องราวผ่านไปอย่างเป็นธรรมชาติกว่าที่คิด..  เธอออกมาด้วยความประหลาดใจในตอนแรก  และการสารภาพกับการมอบของขวัญก็สำเร็จลุล่วงด้วยดี...

-จบ-

เอ๊ะ อย่าทำหน้าสงสัยสิ   ผมแค่สารภาพ!!  แต่ไม่ได้ขอเป็นแฟน  มันก็เลยจบลงแค่นั้นแหละ!!

มานึกย้อนหลังเธอก็คงงงๆอยู่เหมือนกัน  ผมคิดว่าน่าจะเป็นไปได้กว่าครึ่งที่เธอรู้ตัวแต่แรกแล้วว่าตาเฉิ่มนี่ชอบ    แต่สุดท้ายตาเฉิ่มก็สารภาพ  มอบของแล้วก็จากไป...  ไม่ให้โอกาสได้ตอบรับหรือปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย...!!??

บางที  ถ้าผมมีความกล้ามากกว่านั้น  เรื่องราวก็คงมีโอกาสผิดแผกออกไปได้!!?

หลังจากนั้น  ผมก็เสียใจนะครับ  เสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำ  ผมแทบไม่ได้เจอเธออีกเลยจนจบมัธยมปลาย  และแยกย้ายกันไปตามทางของตน  ห่างเหินกันไปตลอดกาล...

จากบทเรียนในครั้งนั้นทำให้ผมได้สำนึก  และสัญญากับตัวเองว่ารักครั้งใหม่จะไม่ยอมพลาดซ้ำสอง  และด้วยเหตุนั้น  จึงทำให้ผมมีแฟนที่ยังคงคบกันจ๊ะจ๋ามีความสุขมาจนถึงทุกวันนี้....  <3

6. ส่งต่อ Tag นี้ไปให้เพื่อนๆ อีกสามคนขึ้นไป

1.  Rune

2. Max Manster

3. ป๋าเบลด

ที่เลือกเพราะท่าทางจะน่าอ่านทั้งสามคนเลย..

7.ฝากอะไรถึงคนที่คุณส่ง Tag ให้หน่อยสิจ๊ะ

ขอยืมเงินสักสองร้อย  ถูกหวยแล้วเดี๋ยวคืนให้(ถ้าซื้อนะ)

อ๊ะ  เกือบลืมข้อ 5. 

5. ลงภาพหรือบทความ  น่ารักๆหวานๆ ให้เข้ากับเทศกาลวาเลนไทน์หน่อยนะ

ใครปลื้มอยากตูภาพเป้ง กดที่นี่.. 

 แด่ Puppy Love ที่น่าจดจำ..

ปล.  Stalker จงเจริญ!!!

edit @ 25 Feb 2008 02:02:54 by -----ROGER-----